Voorlichtingsprojecten
Vanuit veel preventieprogramma’s worden regelmatig voorlichtingsbijeenkomsten georganiseerd gericht op patiënten en hun familieleden. Daarbij wordt door een of meerdere deskundigen informatie gegeven aan belangstellenden over depressie, wat het is, wat het betekent voor patiënten en voor familieleden, en over behandelmogelijkheden. Er bestaan ook ‘models of good practice’ op dit terrein, zoals het voorlichtingspakket ‘Achter een lachend gezicht’ dat door Parnassia (een instelling voor GGZ in Den Haag) is ontwikkeld. Er is geen wetenschappelijk onderzoek verricht naar de effecten van dergelijke voorlichtingsbijeenkomsten. Deze bijeenkomsten hebben doorgaans echter alleen een dienstverlenend karakter en er wordt niet vanuit gegaan dat deze op zichzelf een positief gezondheids effect hebben, maar wel kunnen dienen om het onderwerp op de publieke agenda te zetten. In de praktijk worden tal van interventies gericht op hoogrisicogroepen georganiseerd. Daarbij kan men denken aan gespreksgroepen voor mensen die recent hun partner door de dood hebben verloren, ondersteuningsgroepen voor mantelzorgers van hulpbehoevende ouderen, ondersteuningsactiviteiten voor werkelozen, en dergelijke.
De deelnemers aan dergelijke interventies worden doorgaans geworven via berichten in de lokale media, via folders en brochures bij hulpverleningsinstellingen en diensverleners, zoals bibliotheken en gemeentelijke informatiebureaus. Heel vaak gaat het om groepsinterventies die in kleine groepen worden uitgevoerd (8 tot 12 deelnemers), met 10 tot 20 wekelijkse bijeenkomsten. In deze groepen krijgt men informatie over de betreffende problematiek, worden copingvaardigheden geleerd, wordt sociale steun geboden en kunnen deelnemers persoonlijke ervaringen en emoties uitwisselen. Van enkele interventies (zoals activiteiten gericht op werkelozen) zijn positieve effecten in goed wetenschappelijk onderzoek aangetoond, van andere (zoals rouwgroepen en ondersteuningsgroepen voor mantelzorgers) niet.
